Een 4-koloms hefbrug

Mike/Arne/Thom, 14 december 2003

Lijn (3257 bytes)

Wie had ooit gedacht dat een loods vol met gereedschappen en ruimte voor opslag van reserve- onderdelen tot de mogelijkheden zou behoren? Wij niet in ieder geval. Toch heb je eerder op de site kunnen lezen dat Arne en ik een tijd geleden tegen zo'n ruimte zijn 'opgelopen'. Terwijl je echter bezig bent merk je steeds vaker dat je bepaalde gereedschappen of hulpmiddelen toch wel een beetje mist. Kleine dingetjes koop je er gewoon even bij, grotere dingen doe je in onderling overleg. Zo verliep het ook met de aanschaf van een hefbrug.

Na een aantal klusjes als automaatbakolie en krukaskeerringen zou het toch wel handig zijn als je wat meer op sta-hoogte zou kunnen werken. Mede omdat de betonnen vloer aardig koud kan worden in deze periode van het jaar ;-) Dus gingen we eens rustig op zoek via Marktplaats.nl. Na enkele advertenties zijn Arne en ik een keer wezen kijken bij een adverteerder die aangaf dat een 'dikke' Amerikaan gemakkelijk op zijn aangeboden brug zou passen. Dus wij er met de Dodge B250 van Arne op pad. Blijkt dat ding niet eens tussen de palen te passen, laat staan in de lengte! Tegenvaller. Daarna raakte het een tijdje in een slaapstand totdat we tegen een advertentie van een brug liepen die redelijk in de buurt stond; in Gouderak. De eigenaar, Bas, blijkt zelf een kleine garage te hebben waar hij al 15 jaar als 'hobby'-monteur sleutelt aan Amerikanen. Na een kijkje en een praatje besloten we de brug van hem over te nemen. Het is een StenhŲj. Nooit van gehoord, maar is op internet ruim vertegenwoordigd. Volgens Bas een goed merk.

 

Probleem was nu nog om dat ding van Gouderak naar onze loods te krijgen. Van Bas mochten we zijn auto-ambulance gebruiken, dus dat kwam mooi uit. Alleen jammer dat wij geen van ons drieŽn het juiste rijbewijs hebben ;-) Met wat (veel) hulp van Bas alles op de aanhanger geladen en over de snelweg naar de loods vervoerd. Daar alles gauw gedumpt en de aanhanger teruggebracht. De komende dagen en weken zouden we op ons gemak kijken hoe we dat ding zouden gaan plaatsen.

 

Het plaatsen had wat meer voeten in de aarde dan in eerste instantie gedacht. We hadden prachtige chemische ankers gekocht in de vorm van glazen ampullen. Gaatje boren, buisje erin, vermorzelen met een stuk draadeind en na een tijdje zo hard als beton. Leuk bedacht, maar onze vloer bleek slechts een centimeter of 8-10 dik te zijn. Hmmm... De vloeistof liep zo in het zand eronder :-( Uiteindelijk hebben we een chemisch anker uit een 2-componenten spuit gebruikt en dat zit als een huis. Het waterpas zetten en het 'uitlijnen' van de kolommen was een vak op zich maar is wonderwel gelukt. Gelukkig hebben we een 380V aansluiting dus Arne heeft die netjes aangesloten op de brug. Effe testen en... niks! Hmmm. Na wat onderzoek bleek de thermische beveiliging kaduuk. Die hebben we dus maar tijdelijk overbrugd.

 

Omhoog ging de brug nu prima, maar omlaag was een heel ander verhaal. De ontgrendeling werkt namelijk op lucht. Wij hadden van Bas begrepen (onze fout) dat dit met een ingebouwde compressor of zo zou gaan, maar dat bleek dus helaas niet het geval. We moesten er een externe compressor op aansluiten. Volgens internet moest er tussen de 7 en 10 bar op staan. En weer kwam Bas met een oplossing; hij had voor ons een gratis 60liter compressor waarvan de afslag niet functioneerde. Die hebben we dus zsm opgehaald ;-) Toeval wilde echter dat we een dag later via Roger een dealtje konden maken met een 300 liter compressor op 380 ;-) Die hebben we dus momenteel in gebruik en daarmee kunnen we de ontgrendeling van de brug regelen.

Afgelopen zondag hebben we de laatste bevestigingsbouten aan de kolommen vastgedraaid. We hebben nu een 4 koloms hefbrug met 3 ton hefvermogen in onze loods! Damn; dat wordt nog eens lekker sleutelen zo ;-)

[ vorige pagina ]

Lijn (3257 bytes)